นักพรตรูปหนึ่งกำลังนั่งรำพึงภาวนาอยู่ริมธาร เห็นแมลงป่องตัวหนึ่งตกลงไปในน้ำก็เกิดความสงสาร จึงเอามือจับมันขึ้นมา แมลงป่องตอบแทนบุญคุณด้วยการฝังเหล็กไนลงบนฝ่ามือของนักพรตรูปนั้น แต่ท่านก็อดทน มิได้แสดงอาการโกรธเคืองแต่อย่างใดแล้วก็บรรจงวางแมลงป่องตัวนั้นลงบนพื้นให้มันเจริญชีวิตต่อไปตามธรรมชาติของมัน ต่อมาไม่นานท่านก็เห็นแมลงป่องตัวนั้นตกลงไปในลำธารอีก นักพรตรูปนั้นก็ช่วยแมลงป่องตัวนั้นขึ้นมาจากน้ำอีก และแมลงป่องก็ฝังเหล็กไนของมันเข้าที่ฝ่ามือของนักพรตเหมือนครั้งก่อน เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สามในลักษณะเดียวกัน
      ชายคนหนึ่งสังเกตเห็นการกระทำของนักพรตจึงถามท่านว่า “ทำไมท่านจึงพยายามช่วยแมลงป่องตัวนั้น นอกจากจะไม่รู้บุญคุณท่านแล้วมันยังทำร้ายท่านด้วย?“ ท่านนักพรตตอบว่า “เราต่างคนต่างทำตามธรรมชาติของเรา” “แมลงป่องถูกสร้างมาให้ต่อย ส่วนข้าพเจ้าถูกสร้างมาให้มีเมตตา”
      เรามนุษย์ถูกสร้างมาเพื่อรักและสามัคคีกัน เป็นหนึ่งเดียวกัน นี่คือแผนการของพระเจ้า แผนการที่น่ายกย่องสรรเสริญของพระตรีเอกานุภาพ พระองค์ทรงประทับภาพลักษณ์ของพระองค์ลงไปในมนุษย์ทุกคน เพื่อมีส่วนร่วมในชีวิตของพระองค์เอง มนุษย์ต่างเป็นของขวัญแก่กันและกัน